اینکه معماری های تک به دنبال ساختار است و ساختارهای طبیعی و معمول را با تکنو لوزی در می آمیزد تا به فضا کیفیت و هویتی جدید بدهد اما نکته در خور و قابل تامل در بنیانهای فکری این گونه از معماری امروز چگونگی برقراری رابطه با تاریخ است های-تک و سردمداران آن از جمله سر لرد نرمن فاستر به تاریخ احترام میگذارند تاریخ را چالشی برای امروز نمی بینند بلکه ساختارهای امروز را به کمک میگیرند تا با ساختارهای قدیمی رابطه ای منطقی در خور و آگاهانه بر قرار کند و کاملا پویا و هوشمندانه در جهت پاسخ به نیازهای بومی و منطقه ای بر می آید. ساختار و فضا سیستم های انرزی بریا ایجاد بیشترین کارایی با کمترین ماده در هم ادغام می شوند . هر کدام از آنها یاد آور این نکته است که معماری در باره مردم نیازها و آرزوهای آنان است در زمانه تحولات اجتماعی و فن آورانه الگوهای سنتی مر بوط به چگونگی کار – زندگی -بازی- و ارتباط مورد تشکیکقرار می گیرد برای اینکه به طرز سازنده ای به این چالش تغییر واکنش نشان داد ,ضروری است در ماهیت ساختمانها و چگونگی ارتباط آنها با ساختارسنتی شهر ها تردید کرد .
این برج 42 طبقه که در محله منهاتان قرار گرفته و به یک ساختمان سبک آرت دکو که یکی از نشانه های مهم شهری منهاتان است در سال های 28-1920 شاخته شده الحاق شده است به گونه ای که بر روی این ساختمان قرار گرفته است
گروه سر نرمن فاستر و شرکا برای این برج ساختار تاریخی را که بارها در آلمان انگلستان تجربه شده انتخاب کرده اند سر ارد نرمن فاستر در باره این طرح می گوید این ترکیب بهترن نمونه برای ترکیب ساختارهای دنیای قدیم با جدید است که هم نوایی دو نفره را به شکل تاریخی و مدرن اجرا میکنند
هر چه از سمت زمین به آسمان می رویم شفافیت و وضوح ساختمان به جهت شیشه های درخشنده و شفاف افزایش می یابد که خود نوید دهنده حرکت به سمت زندگی نو و مدرن است ارتفاع هر طبقه 4 متر است و ار تفاع کلی برج 182 متر است و مشاحت قضاهای داخلی برج حدود 67000متر مربع است .
در آخر ای کاش ما هم که تاریخ معماری گرانمایه و خدنگی در اختیار داریم روزی راهی برای پاسخ در خور به نیازهای امروزی در پرتو تاریخ و ساختمانهای ارزشمند مان پیدا کنیم .. رابطه ای صحیح و منطقی بین دیروز امروزمان برقرار کنیم البته هر چند که نگارنده راه رسیدن به پاسخ این مسئله را پرپیچ و خم و دشوار می بیند و چندان امیدی ندارد ولی به هر حال نسلی باید بیاید و عزم بر طی طریق کردن این راه صعب و دشوار را بکند و شاید آن نسل سنگ زیرینی باشد برای بالندگی و زایش ققنوس وار دوباره معماری ایران. ان شالله
نوسندگان
